Yılmaz Güney

Gerçek Adı	Yılmaz Pütün
Namı	Çirkin Kral
Doğum Tarihi	1 Nisan 1937
Ölüm Tarihi	9 Eylül 1984
Doğum Yeri	Adana
Ölüm Yeri	Paris

Ödüller

En İyi Film (Yol) / 35.Cannes Film Festivali 1982

Hristiyan Birliği Özel Mansiyonu (Yol) / 35.Cannes Film Festivali 1982

Fipresci Ödülü (Yol) / 35.Cannes Film Festivali 1982

Daha Fazlası

Diğer Bilgileri

1937'de Adana'da doğan Yılmaz Pütün (Güney), lise yıllarında, bisikletiyle sinemadan sinemaya on altı milimetrelik film bobinleri taşıyarak sinemaya ilk adımını atar. Sinemaya daha yakın olabilmek içi n Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesini bırakır ve İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi'ne yazılır. Sinemaya olan sevgisini şöyle özetliyor: "Sinemayla karşılaşmam 13 yaşındayken oldu. Kavgalı dövüşlü filmlerin gösterildiği fukara sinemalarına gidiyorduk. Kendimizi daha rahat hissediyorduk bu sinemalarda. Mesela bir Galatasaray Sineması vardı, çok güzeldi. Önünden geçer bakardık ama çok lükstü gitmeye korkardık. İstesek parasını verip girebilirdik. Ama ne kıyafetimizi ne de yapımızı uygun görmezdik o sinemaya." Bu arada, Adana'da pursantaj memurluğunu yaptığı Dar film'in İstanbul bürosunda çalışmaya başlar. Atıf Yılmaz?la tanışır ve onun asistanlığını yapmaya başlar. 1956 yılında yayınlanan "Üç Bilinmeyenli Eşitsizlik Sistemleri" adlı öyküsünde komünizm propagandası yaptığı için, 1961 yılında 18 ay hapis ve 8 ay Konya?ya sürgün cezası verilir. Bu cezayı almadan önce 1959 yılında oynamış olduğu Atıf Yılmaz'ın "Alageyik" filminde gelecekte kendinden bahsettirecek bir aktör olacağının sinyallerini verir. Oyuncu olarak yer aldığı sadece ikinci film olmasına rağmen performansı dikkat çekicidir. Ardından ceza ayları gelir. İlk kez hapse giren Yılmaz Güney, hayatının muhakemesini yapar, kendini yeniler ve düşünsel yapısını geliştirir. Kendisine bir misyon biçer, bunu nasıl gerçekleştireceğinin hesaplarını yapar. Hapishaneden çıktıktan sonra zor günler geçiren Yılmaz Güney'in daha sonra rol aldığı film sayısı artmaya başlar. 1963'te "İkisi de Cesurdu" isimli iddiasız bir filmin senaryosunu yazar ve baş rolünü oynar. Ferit Ceylan?ın yönettiği bu film, Güney'in bundan sonraki filmlerinin ana malzemesi haline getireceği "kabadayı mitosu"nun temellerini atar. 1964'te yine senaryosunu yazıp, oynadığı "Koçero" Anadolu'da büyük iş yapar. Aynı yıl rol aldığı "10 Korkusuz Adam" filminde hiç konuşmayan, sürekli arka cebinde taşıdığı konyağı içen bir ayyaşı canlandırır. Bu rol, filmde fazla bir önem taşımadığı halde Yılmaz Güney, diğer oyuncular Tamer Yiğit, Adnan Şenses, Tunç Oral ve Özkan Yılmaz'ı gölgede bırakır. Güney'in göründüğü sahnelerde sinema salonları inler. Böylece Yılmaz Güney bir mitos haline gelmeye başlayarak senarist ve oyuncu olarak birçok filmde görev alır. 1965 ve 1966 ise aktör Güney?in en verimli yılları olur. Artık Türkiye'de sinema "Çirkin Kral"ının adıyla anılmaktadır. Güney'in sineması, o tarihe kadar genelde melodramlardan, uyarlamalardan ve savaş öykülerinden oluşan Türk sinemasına yeni bir soluk getirir. Filmleri, Türk tarzı yaşamın daha artistik ve daha kişisel bir yorumudur. Canlandırdığı karakterleri şöyle yorumlar: "Ben, oyuncu olarak halkın giyiminden, davranışlarından farklı olmamaya çalışıyordum. Zaten olamazdım ki. Ben zaten kendimi oynuyordum. Şöyle bir durum var: Yaptığım bütün filmlerde benden bir parça vardır." "Seyyit Han", "Toprağın Gelini" ve sinema tarihimizin önemli filmlerinden "Hudutların Kanunu"yla ilk işaretlerini veren sürecin sonunda beklenen çıkış "Umut" filmi ile yaşanır. Türk sinemasında yer yerinden oynar. "Umut", Yılmaz Güney'in başyapıtlarından biridir. Ayrıca Türkiye'de devrimci sinemanın da ilk ve en iyi örneklerinden biridir. Bu filmi, "Acı", "Ağıt", "Baba", "Arkadaş" ve "Endişe" takip eder. 1979'da senaryosunu yazıp, yapımcılığını üstlendiği en önemli filmlerinden olan "Sürü" gelir. 1981 yılında ise sinemasının doruk noktası olan ve Şerif Gören tarafından yönetilen "Yol" ile daha sonra yurt dışında önemli ödüller alır. Aslında mahkumiyetten kurtulmak için Türkiye'den kaçtığı 1981 yılına kadar Güney adı ve çalışmaları yabancı sinemaseverler tarafından pek bilinmez. Fakat bu kaçıştan itibaren gerçekleşen olaylar Güney adını tüm dünyaya duyurur. "Yol" filminin, 1982 Cannes Film Festivali?nde Altın Palmiye kazanmasıyla birlikte Güney yalnız kaçış olayıyla değil filmleri ile de anılmaya başlar. Dünya sineması yeni keşfinin heyecanını yaşamaktadır. Güney "kabadayı mitosu" ile gelen yeni dönemdeki felsefesini kısaca özetler: "Düşünmeden hiçbir insanın herhangi bir şey yapabilmesine imkan yoktur. Ben sadece düşündürmek istiyorum." 1983'te bir hapishanede yaşananları anlattığı ve Fransa'da, Fransız hükümetinin de desteğini alarak senaryosunu yazıp, yönettiği "Duvar" (Le Mur) filminden sonra 9 Eylül 1984?te Paris'te hayata gözlerini kapar. [ yazan : Regina ]

Yönetmen (25)

Eser (2)

Senaryo (61)

Yapımcı (15)

Oyuncu (116)

Yönetmen Ekibi (2)

Kurgu (1)

Yol Sinema Filmi
Kurgu 1981

Kamera Ekibi (1)

Yol Sinema Filmi
Jimmy-Jib 1981

Seslendirme (1)

Yol Sinema Filmi
Seslendirme Yönetmeni 1981

Son Yorumlar (138)

Yorum Yapmak için Giriş Yapmalısın

mesutengin 14 Mart 2013 19:32:32

Hayat hikayesi ve başından geçen onca talihsiz olaylara rağmen yaptığı muhteşem filmleriyle hatta filmlerinin muhteşemliğide aldığı ödüllerle tescillenmiş Yılmaz Güney oyunculuk ve yönetmenlik yönüyle hiçbir zaman unutulmayacak efsanelerdendir.Asım M avzer karakterini canlandırdığı film ile izlemiştim kendisini ilk olarak çok başarılı bir oyuncu gerçekten adaşım olmasıda ayrı bir gurur allah rahmet eylesin.

kariz_ma_35 06 Temmuz 2012 17:53:07

Şöyle bir düşünelim ünlü yönetmen Atıf Yılmaz'ın yanında yetişiyor. Sinemaya başlamadan önce dergilerde yazdığı yazılardan dolayı hakkında tutuklama kararı çıkıyor. Birçok defa ceza evine girip çıkıyor. Ustası Atıf Yılmaz ile birlikte kamera arkasınd an başlayıp başrol oyunculuğuna. Yönetmen,Yapımcı,Senarist vs. sinemanın tüm dallarını silip süpürüyor bir yandan yeni sinemacılar yetiştiriyor en belirgin örnek: Şerif Gören. Gündelik hayatını sağ,sol olayların olduğu dönemde kendi metodlarını uygulayarak. Toplumsal içerikli filmlerde yer alıyor yönetiyor yazıyor çiziyor şiir yazıyor. Çalkantılı dönemde sol görüşü benimsiyor ceza evinden bile senaryo yazıyor ordan talimat verip film yönetiyor. Hayatı tamamen karmaşa ve çalkantılı olan Güney son filmi Endişe'nin çekimlerinde. Cinayet zanlısı olarak tutuklanıyor Adana Yumurtalık yargıcını öldürmekten. Yaşamının büyük bir bölümü çeşitli olaylardan cezaevinde geçen Güney Isparta'daki cezaevinden firar edip Paris'e kaçıyor. Ordada yaşamının son yıllarında hiçbir Türk oyuncuya nasip olmayan Costa Gavras ödülünü tüm zorluklara rağmen kazanıyor. Türkiye'dede zaten birçok filmi ödüllü bir sinemacı. Son derece ilginç bir trajik hayat hikayesi doğrusu. Cinayet olayını asla ve asla affedilemez ama Türk Sinemasına getirdiği ivme ve katkıları asla tartışılamaz. Onun yerinde başka bir sinemacı olsaydı o zorluklarda o çalkantılı dönemde asla ve asla film bile çekmeye cesaret edemezdi diye düşünüyoum..Yılmaz Güney'i sevip sevmemek ayrıca kişiye göre değişir. Türk Sinemasında adeta devrim yapmış bir isim onunla birlikte sinemamız çok farklı bir ivme kazanıyor. Zengin kız fakir genç çizgisinden sıyrılıyor sinema ve filmleri çok büyük ilgi görüyor. Ben şahsen onun kabrinin yurt dışında olmasını bir talihsizlik olarak görüyor ve bu olaya son derece üzüntüyle bakıyorum. Her ne olursa Türkiye adına utanılması gereken bir durum. Bu kadar önemli bir sinemacının kabrinin yurt dışında bulunması..Allah gani gani rahmet eylesin aryrıca..