Yeni Site Hakkındaki Yorumlarınızı
Bize Bildirin!

Yaban Çilekleri (Smultronstället)

Yaban Çilekleri

8,17

(5 kişi yorum yaptı)

2012-07-31 16:31:59 1 Ocak 1970 1 Saat 31 Dk Dram Dram
IMDb puanı: 8.2

Yönetmen: Ingmar Bergman Ingmar Bergman

Ülke: isveç

Oyuncular: Max Von Sydow, Gunnar Björnstrand, Ingrid Thulin, Bibi Andersson, Victor Sjöström, Gunnel Lindblom, Jullan Kindahl, Folke Sundquist, Björn Bjelfvenstam, Naima Wifstrand Devamını Gör...

Ödüller: FIPRESCI ÖdülüAltın Ayı

Konusu : "Yaban Çilekleri", yaşlı bir profesörün geçmişini ve varoluşunun anlamını sorguladığı bir yol filmidir. Yetmiş sekiz yaşındaki Profesör Borg, bir onur doktorası almak üzere Stockholm'dan Lund'a doğru arabayla yola çıkar. Yanında gelini Marianne da bulunur. Bu yolculuk sırasında, Borg'a kaybettiği ilk gençlik aşkını anımsatan genç bir otostopçu kızla ve kavgacı bir çiftle karşılaşırlar. Tanıştığı bu farklı karakterler ve gençliğinin geçtiği mekanlar Borg'a kabuslar ve düşler yaşatır.Sessiz sinema döneminin en önemli yönetmenlerinden Victor Sjöström, Profesör Borg rolünde akıllardan çıkmayacak bir oyunculuk sergiliyor. Filmin tonunu melankoliden neşeye ve gençliğe, geçmişten yaşanılan güne, içsellikten doğaya ustaca çeviren Bergman, sinema tarihinin en önemli filmlerinden birine imzasını atar. Geçmişe bir ağıt niteliğindeki bu çok özel film, yönetmenin en duyarlı ve insancıl eseri olarak bilinir.



vitruvian

28 Şubat 2015 10:30

Usta İşi.. Sinemasal olarak bir ders niteliği taşır. Daha sonra birçok usta sinemacı tarafından göndermeler ve açık methiyelerle kutsanacak olan bu film flash back kavramının da öncülüdür. Filmi izlerken Bergman'ın sadece bir yönetmen olmadığını anlıyorsunuz.. Yaşamın gizemini heybesinde barındırıyor da zaman zaman biz zavallı arayışta olanlara zerdüşt gibi azar azar, bizim sınırlarımızı bildiği için kapasitemizi fazla zorlamak istemezcesine, serpiştiriyor senaryolarına. Filmleri psikanaliz dersleri gibi.. ömrü el verseydi de her konu hakkında bir şeyler yapsaydı da ölmeden bizi erdemlere boğsaydı.. "Amacım, içimde, benliğimde taşıdığım ruhsal durumlar, duygular, görüntüler, ritimler ve karakterler üzerine filmler yapmak. Anlatma aracım ise yazılar değil, film sahneleridir.'' Bu sözler tahmin ettiğiniz üzere Ingmar Bergman'a ait. Filmleri yönetmenler üzerinden takip etmeye çalışıyorum. Yaban Çilekleri izlediğim ikinci Bergman filmi. Kelimenin tam anlamıyla büyülendim. Geçmişin yer yer güzel hatıraları kimi zaman hüzün kimi zaman pişmanlık, muhteşem diyaloglar v.s. hepsi filmde yer edinmiş. Asla eskimeyen bu eski filmlerin hiçbir yerde bulamadığımız lezzetini gerçekten hissediyoruz yaban Çilekleri'nde. Bergman ölüme yaklaşan insanın kendi merkezine çekilip burada kendini anlama yolundaki sorgulamaları üst düzey bir anlatım tekniği kullanarak bize sunuyor. Gerilim sahnelerindeki ölçekleme tekniği, gerçekleri karşısına olarak yüzleşmesindeki kullanılan akrepsiz yelkovansız saat gösterimi ile bilinç altında oluşturduğu metafor sersemletici. Seyirciyi çıkardığı iç dünyası yolculuğunda kullandığı kamera açıları ve sevgiyi merkezine alıp onu yüceltmesi ve bunu enfes bir sinema diliyle anlatması ayrı bir güzelliği filmin. Biraz "Citizen Kane" havası. Tabii ki ayrıştıkları pek çok nokta var. Ama temel okumaya göre ikisinin de temelinde "çocukluğa, gençliğe özlem" yatıyor, en basit haliyle. "Yaban Çilekleri"nde körü körüne bir özlemden bahsedemeyebiliriz aslında. Daha farklı şeyler de var çünkü. Bergman oyuncularıyla, çekimleriyle, kurgusuyla kaliteyi yakalamayı başarıyor yine kolaylıkla. Kadroda en dikkat çeken isim şüphesiz Sjöström. Önemli klasiklerden bir diğeri. Belki biraz da kişisel bir film, en azından bazı açılardan. Sürükleyici, Bergman'ın bazı eserlerine nazaran izlenimi daha kolay olan bir film. Kısacası hayatın özününün tanımlamasına yüklediği anlam tam bir görsel şölen. Fakat ne yazık ki bu filmlere ulaşmak hiç kolay değil. Ben hummalı çalışma sonunda bir kopyasını ancak bulabildim, fakat uğraştığıma değdi. Sinemaseverlerin asla kaçırmaması gereken bir başyapıt...

Cevap Yaz

kemerlee

22 Kasım 2014 17:48

Hayatının sonbaharında aksi ve çekilmez bir profosörün birbirlerinden pek hoşlanmadıkları geliniyle eski yaşadığı şehre geri dönmek için çıktığı yolculukta, kendi geçmişiyle hesaplaşmasını yer yer geri dönüşlerle ve imgelerle anlatan bir Bergman yapıtı. Anlatımı, tespitleri oldukça güçlüki kısa süresine rağmen çok şey anlatıyor ve insanın içine bir sıkıntı sokuyor. Bu ister ümitsizlikten, isterseniz yaşanıp bitmiş bir hayatın hayalkırıklığıyla tanımlanabilir. Yada ustanın karakterin buhranına bizide dahil etme çabası olarak rahatlıkla görülebilir.

Cevap Yaz

enginyuksel1982

22 Ekim 2014 21:24

sıkıcı durağan bu tür filmleri sevmeyenleri epey sıkan bir film 5/10

Cevap Yaz

Yamanwien

21 Aralık 2010 12:51

Hic kendinizle yüzlesiyormusunuz? Bu film ihtiyarladiginda bir insanin nasil kendisi ile yüzlestigini anlatiyor. Her gencin, hatta her insanin seyretmesi gerekli bir film.

"Hata, günah, pismanliklar, kendinize dahi itiraf edemediginiz hakikatler..." Belki Profosör olmus, belki kariyer yapmis olabilirsiniz ama hayatin sordugu tüm sorulardan sifir not almissiniz. Artik yasiniz ilerlemis, zaman`in bir anlami kalmamistir. Kabuslariniz artmistir. Etrafinizda hayat dolu olan gencleri, hüzünlü gözlerle seyreder, gecmisinize gidersiniz. Cünkü suan`ki halinizi o zamandan tasiyip getirdikleriniz olusturdu.

Bu filmin yaninda yine Bergman`in Persona`a ve Theodoros Angelopoulos`un Sonsuzluk ve Bir Gün filmleri seyredilse harika olur.

Cevap Yaz

nedim yıldız

18 Mart 2008 13:30

yaşlı bir pröfössörün ölümle ve kendisiyle olan hesaplaşmasını gördüğü rüyalar üzerinden anlattığı,özellikle rüya sahneleriyle dünya sinemasının en etkileyeci filmlerinden bir tanesi..mükemmel,her düşünülerek izlenecek bir başyapıt...

Cevap Yaz
Yandex.Metrica