sıkıcı olduğu yorumları yapılabilir.her sanat filmi diye tabir edilen(ne kadar saçma değilmi?sanat romanı,sanat tiyatrosunu bir düşünün) filmlerden...ancak böyle tabir edilen bir çok filmin aksine bu filmde müzikler bol kullanılmış ve bence bu harika olmuş...
hikayeye gelince ünlü bir yazarın hastaneye yatmadan önceki son gününde ,tanıştığı bir çocukla ve ailesiyle yaşadığı geçmişe giderek hayatı sorgulaması konu edilmiş...andrei tarkovsky nin "the sacrifice" türkçe adıyla "kurban" filminin bir benzeri olmuş...baştada dediğimiz gibi burada müzikler kurban filminden çokça başarılı.yönetmen bir çok sahnede sabırlı davranmış ve kamerayı oldukça başarılı kullanmış.resimleri sürekli geniş planda göstermesi onun dünyaya kozmopolitik bakış açısını göstermiş...her ne kadar sıkıcı olduğu düşünülsede sabır ve dikkatle izlendiğinde çok şey anlaşılacağından eminim.son olarakda şunu söylemeyi isterim ki izlediğimiz her filmden (alınacak mesaj,hissedilecek duygu yada verilmek istenen her neyse) bunu kendi bakış açılarımız ve kalıplaştırdığımız biçimlerle anlamaya çalışırsak bir çok filmden bir şey anlayamayız...önemli olan farlı vizyonlara sahip olmaktır...
bir film bir dünya demektir.o dünyayı anlama çabası göstermeden film hakkında yorum yapmak sağlıklı olmaz...
izlenmeye fazlasıyla değer...
theo amca'nın kendisiyle olduğu kadar, müzikleriyle de meşhur filmi. sitede verilmemiş ama türkiye'de "sonsuzluk ve bir gün" adıyla yayınlandı. hazmı ziyadesiyle zor olan filmde; bir yazarın kimsesiz bir çocukla tanışmasıyla hayatı farklı bir dönemece girer. filmin sonundaki meşhur monologu izledikten sonra aniden credits beliriyor. artık bu noktadan sonra seyirci ikiye ayrılıyor. filmi; sıkıcı ve uzun bulanlar ve başyapıt olduğunu düşünenler. yönetmenin neredeyse her filminde olduğu gibi...
Aslında baya zor filmdi arkadaşım dayanamadı sesiz ama çok şey anlatan bir yapıt diolaglar harika müzik çok güzel kamera hareketleri yavaş ve hiç de gözü yormuyor yönetmenin hiçç acelesi yok yavaş yavaş kullanıyor kamerayı belkide hayatın tadınıda bole çıkarmamızı istiyor yavaş yavaş ve sindire sindire hayatın anlamını aramakla geçirmiş sorgulamış son günlerinde ise yaşamayı seçmiş yazar alexandırın hayatı annesiyle yapmış olduğu neden anne yaşamayı başaramadık diyoloğu insanın içine oturuyor.
mutlak izlenmesi gereken bir film.belki filmin müziğini her yerde duymusuzdur fakat bir filme ait olduğunu bile unutmusuzdur.
