Çok begendigim yerli filmlerden birisi, izlerken keyif alırsınız

İntihara kalkışan ,Ali Ustanın kafasını dağıtmaya çalışan dayı bana göre asıl mesajı verdi .Yaşamak İhtimallerle dolu ölümse imkansızlıktır, dünya başımıza yıkıldığında ilk nedense ölüm gelir aklımıza iyi ihtimalleri düşünmeyiz hiç . Bir de Ali ust anın Bir cinnet her şeyi düzeltir deyişine çok güldüm .Film güzeldi kadın oyuncularda çok başarılıydı.

doğallığı ve samimiyetiyle güzel bir film 7/10

Gereğinden fazla abartılma konusunda rekorlar kırmış,haketmediği ilgi ve övgülerle şişirilip şişirilip şımartılmış,Türk Sinema Tarihi’nin ‘’en balon’’ filmidir.Niyetim,filmin sinemasal analizini yapmak değil.Ancak bu  fi lmi hiç sevemedim ve bunun için nedenlerim var.Ortak yapımcısı Elif Dağdeviren’in daha çekim aşamasında yürüttüğü pazarlama çalışmaları ve medyanın gazı ile ‘’olay’’ haline getirilen bu vasat film,’’amatör bir ruh ve naif duygularla sinema yapma aşkı’’,’’mütevazilik’’,’’Ege’nin insanının sıcaklığı’’,’’insanın içini ısıtan bir samimiyet’’ gibi kavramları ticari bir unsur olarak sömürmüş,çakma bir ‘’sevgi filmidir’’.Çok kısıtlı bir bütçeyle (oradan buradan kamera temin ederek,eşi dostu,komşuyu oynatarak),çocuksu bir sinema sevdasıyla,boyundan büyük laflar etme çabasında olmaksızın hayata değer ve anlam katan ayrıntılara dair küçücük filmler tutkusuna sahip sinemacılar, sinema tarihi boyunca her dem var olmuştur,olmaya da devam edecektir.Zaten sinemaya saygınlık kazandıran,tükenmekten kurtaran da sinemayı ‘’para basma makinesi’’ olarak görmeyen bu yürekli ve ilkeli insanlardır.Ey Dondurmam Gaymak filmini ortaya koyan zihniyet!Sizden önce de birileri ‘Bisiklet Hırsızları tadında’’ film yapma gayretinde bulundu.Ama hiçbiri sizin gibi filmin söz konusu ettiği değerleri önceden afişe etmedi,reklam malzemesi olarak kullanmadı.Filmlerin reklamı yapılır,yapılmalıdır da.Ama böyle uluorta,’’çok amatörüz biz,herkes bu filme yüreğini koydu,bir o kadar da saf niyetle çekiyoruz,hiç iddiamız yok,amacımız sadece ‘’ege geyiği’’,izleyin bakın nasıl içiniz ılık ılık olacak,hem de çok eğleneceksiniz’’ tarzı bir tavırla seyirciyi yönlendirir,beklenti yaratırsanız bu film baştan kaybeder.En azından benim için baştan kaybeden bir film olmuştur.Gerçek ve has bir sinemacı;ilmek ilmek dokuyarak sessiz sedasız filmini çeker,sonra reklamını yapar ve der ki:’’Buyrun ben böyle bir film yaptım.Bu film artık sizindir.Ben çok severek çektim.Umarım beğenirsiniz.’’Filmde her neyi anlatmaya çalışmışsa,vermek istediği hangi duyguysa,neyin farkına varılmasını amaçlamışsa bunu seyircinin keşfetmesini bekler.Bu tür sinemacılar, bir  seyirciden dahi beklediği yansımayı alırsa mutlu olur.Gişe rakamları onlar için hiç önemli değildir. Bu sinemacılar;samimiyet çığırtkanlığı yapmaz.Kimlerdir bu sinema insanları mesela?Mesela rahmetli Ahmet Uluçay,Mesela Nuri Bilge Ceylan,Mesela Zeki Demirkubuz,Mesela Reha Erdem,Mesela Semih Kaplanoğlu, Mesela Ahmet Çadırcı,Hatta,her ne kadar harcıalem filmler çekse de filmini çektikten sonra köşesine çekilip çok fazla konuşmaması ile takdir ettiğim Çağan Irmak.Dondurmam Gaymak filmi,rahmetli Ahmet Uluçay’ın bir ‘’duyarlılık abidesi’’ olan  Karpuz Kabuğundan Gemiler Yapmak adlı  filminin asaleti yanında o kadar sahte ve güdük duruyor ki…Büyük oyuncu Gerard Depardieu’da bu filmi, Vittorio de Sica’nın yeni gerçekçi sinema akımının öncüsü Bisiklet Hırsızları filmiyle kıyaslama gafletinde bulunarak iyi ve donanımlı bir sinema izleyicisi olmadığını ortaya koymuştur. Hele bir de trajikomik Oscar aday adaylığı meselesi var ki  ona hiç girmeyeceğim. 

Bir başyapıt değil belki, fakat oldukça sevimli ve eli yüzü düzgün bir çalışma olmuş. Ali Usta'nın karısıyla, kızıyla ve torunlarıyla ilişkisi, giderek artan "paranoya"sı, hele karakol sahnesinde açıkça ifade edilen sözlerle Yılmaz Güney'in "Umut"una yapılan göndermeler ilginç. Hani derler ya, tarih trajedi olarak yaşanır, komedi olarak kendini tekrarlar. Bu göndermelerin bende yarattığı çağrışım da, bu oldu. İnsana ait (ezeli ve ebedi) erdemler ve çelişkiler, illa ki büyük büyük olayların, sıradışı insanların (örneğin Kral Oedipus, Hamlet, Macbeth) öyküleriyle değil, sıradan insanların yaşadığı yalın olaylarla da verilebilir. Bu sevimli film de, (Rossellini, de Sica, Fellini gibi üstatların yapıtları kadar yetkin bir biçimde olmasa da) bunu kısmen başarmış diye düşünüyorum. 

Yaz mevsimini kışta olsa yaşatıyor insana adeta.